Gijs van Lennep over 'zijn' Zandvoort: "Het Scheivlak is één van de mooiste bochten ter wereld"

In dit artikel:

Voor Gijs van Lennep is Zandvoort veel meer dan een circuit: het is de plek waar zijn liefde voor autosport begon, waar hij zijn rijvaardigheid ontwikkelde en waar hij belangrijke successen behaalde. Als zesjarige bezocht hij op 7 augustus 1948 de eerste Grand Prix op het pas aangelegde duinencircuit. Later fietste en bromde hij vanuit Aerdenhout naar races, waarbij hij vooral bij de bocht Scheivlak keek hoe coureurs stuurden, remden en schakelden.

Bij de rensportschool van Rob Slotemaker leerde Van Lennep driften en zijn auto beheersen. Die ervaring, gecombineerd met de snelle bochten, hoogteverschillen en wisselende karakter van Zandvoort, vormde volgens hem de basis voor zijn latere carrière. Hij begon in de jaren zestig met autosprints, een opgevoerde Kever en een aangepaste Hirondelle. In 1965 kreeg zijn talent een beslissende impuls toen Ben Pon hem een kans gaf in de Formule Vee. Van Lennep won vijf races en versloeg Pon vervolgens tijdens de finaleraces op Zandvoort in diens Porsche 904 GTS.

Die prestatie leverde hem in 1966 een plek op bij Racing Team Holland, waar hij met een Porsche 906 internationaal doorbrak. Ook met de Porsche 908 en 917 boekte hij successen. Zijn thuisrace Trophy of the Dunes won hij eerst met de 908 na een gevecht met David Piper en later met de veel snellere 917, waarmee hij rondetijden reed die slechts enkele seconden boven het Formule 1-niveau lagen.

In de Formule 1 kende Zandvoort zowel een hoogtepunt als een tragisch moment. In 1971 werd Van Lennep achtste in een Surtees tijdens een regenrace, vóór onder anderen Jackie Stewart, Graham Hill en Denis Hulme. In 1973 eindigde hij als zesde met de Iso van Frank Williams, maar die prestatie raakte overschaduwd door het dodelijke ongeluk van Roger Williamson.

Na zijn actieve loopbaan bleef Van Lennep betrokken bij de autosport en bij Zandvoort als onder meer rijderscoördinator en instructeur. Hij vindt dat de terugkeer van de Nederlandse Grand Prix het circuit, dat eerder verouderd was geraakt, een nieuwe toekomst heeft gegeven. Hoewel de oude kombocht door de moderne aanpassingen verdwenen is, blijft Scheivlak zijn favoriete bocht en noemt hij Zandvoort nog altijd een echte rijdersbaan.